Ben Doğuyum Şiiri - İlyas İnan

Doğuda bir köyüm ben; doğuda, güneydoğuda
Mahzun, suskun, garip ve bir o kadar da çaresiz,
Her duyguyu ve her acıyı bilen insanlarım vardır
Her sesten, her renkten ve her yaştan çocukları olan.

Doğuda bir nehirim ben; Fıratım, Dicleyim, Muratım,
Akar akar bitmem, beslerim tüm Mezopotamyayı,
Dağları aşar, ovaları besler, bereket saçarım bağlara,
Tarlasına misafir eden, sıcakkanlı ve çalışkan rençperler için.

Doğuda bir dağım ben; Nemrutum, Ağrıyım, Cudiyim
Tepemde Tanrılar ile dans eder gelen tüm rüzgârlar,
Tüm çevreme en tepeden bakarım ben masum gözlerle,
Nuhun misafirlerini ağırladım başımın üstünde günlerce.

Doğuda bir Çiftçiyim ben; Hasanım, Ramazanım, Mehmetim.
Çocuklarımı okutmak içindir belki de tüm çabam ve emeğim.
Ve yahut sevdiği kızla evlendirmek içindir oğlumu gösterdiğim gayret
Kim bilir belki de en helalinden alın teriyle ekmeğimi çıkartmak içindir.

Doğu’ da bir ağacım ben; İncirim, Elmayım, Alıçım,
En susuz yerde en çorak toprakta bile meyve veririm,
Fıratın sesini duydukça açarım tüm tomurcuklarımı,
Yârin yolunu gözleyen kızlarının sırdaşıyım ben burada.

Doğuda bir çocuğum ben; Berfinim, Bedirim, Gülizarım
Nasırlaşmış ellerine en çok kalem yakışan çocuğum ben,
Bir aslan kadar cesur ve bir ceylan kadar ürkek yürekliyim,
Anası hasta olduğu için doktor olmak isteyen masum yürekliyim.

Doğuda bir anayım ben; Haticeyim, Fatmayım, Zeynepim,
Sırtında su kenarlarından bulup, topladığı çalı çırpıyı taşıyan bir ana.
Ve yahut ekmek parası için gurbete yolladığı Beyinin yolunu gözleyen.
Aylarca çocuklarına analığının yanında yaptığı babalıkla bekleyen bir anayım ben.

Doğuda bir babayım ben; Hüseyinim, Aliyim, Mustafayım.
Ekmek parası için yollara düşen, Alamanyaya giden bir baba.
Tarlasını, bağını, bahçesini alacağı bir traktör ile sürmek için,
Ya da dünyalık dertlerden uzak, ekinini, başağını düşünen bir babayım ben.