Benim yüzyılları sırtımda taşıyan,
Ama o gün
Baharın kalbinde yürüyordun
Ve dallarım ilk kez titredi.
Toprak ısındı adımlarınla,
Rüzgâr saçlarını anlatırken bana
Bir yaprak utandı, düşmedi yere
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta