Gerçek bir yolculuğun tren vagonunda,
Buğulanmış camdan etrafı usul usul izliyoruz…
Koca bir köy oluyor yolun gerisinde bıraktığımız
Ya da küçük yaşamlarla dolu bir şehir…
Aslında türkü nağmeleri gibi
Yanık yanık sesleniyor
İşleniyor yüreklerimize…
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta