Ben; kara dağların, kara bahtlı adamı,
Dağların oğluna, mekân olmuşum.
Ben, çatlamış sabrın, taşan ayranı,
Kürre-i Arz, oluşurken doğmuşum.
Ben; Nemrut’ta, Süphan’da ağaran şafak,
Ben; Rahva Ovası’nda sararan başak,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Sayın Lââ Lemân'ın, sayfama verdikleri şeref, onurla kabullenişmiştir. En kalbi duygularımla, başarı ve mutluluk dileklerimle...
Tek kelimeyle harika...Gönlünüze kaleminize sağlık kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta