09.05.1985 / istanbul
yine gün ışıdı ben geceden kaldım
o benden habersiz uykuda hala
Çok andım adını sabaha kadar
küfürler yetmedi ben anlamadın
canıma kastı var mis hic anladım
masumca sevdim ben demekki yanıldım
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta