Sisli duman içinde ben, kendimle baş başayım.
Uzak ufuklar içinde, sade siyah yalpadayım.
Bir rüzgar esince hafiften, dağıtmak için dumanı,
Tufandaymış gibi savrulanlardanım.
Bir mağbedin içinde tek başıma,
Korkuyla ve soğukla, mum ışıklarında,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta