Bitmedi birtürlü kıvrılan yollar
İçime doldurdu feryat figanlar
Bir ömür uğrunda tükendi yıllar
Sevdamın suyunda boğulmuşum ben
Derdimin adını sevda diyorlar
Yazımı şansıma kader diyorlar
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta