Ben Şiiri - Yüsra Taş

Geçtim aynanın karşısına;
Bir suret, iki kol, iki göz nicesi...
Ama göremiyorum asıl beni;
Beni ben yapan acıyı ve tecrübeyi.

Yalan görüyorum, sahtekârlar aynalar!
Hâlâ tek parça gösteriyor bedenimi;
Ruhumun ne derece dağıldığını görmeden.

Rüzgârın vaveylasıyla çeviriyorum başımı,
Damlalar birer gülle gibi vuruyor cama.
Derhal atıyorum kendimi sokaklara,
Dağılan parçalarıma rastlama umuduyla

Fakat ıssız evimden çıkmadan ,
Biliyorum.
Beni ferahlatması gereken yağmur,
Buzdan bir ateş saçacak yüreğime..