Ben Şiiri - Şiir Gibi

Ben sadece
sevdiği yerde aklını unutan
ve aklını bulduğu yerde
sevdiğini kaybeden biriyim.

Düştüğü fırtınada kanat çırpan
ve rüzgâr dindiğinde
uçmayı unutan biriyim.

Ben
karanlıktan korkup ateşi yakan
ve aydınlığı gördüğünde
karanlığa sarılan biriyim.

Dokunduğu çiçeği aşktan solduran
ve kuruduğunu görünce
toprağına ağlayan biriyim.

Ben
açık denizlere yelken açan
ve kıyıyı kaybettiğinde
fırtınayı özleyen biriyim.

Gökyüzünü mavi sanıp kanatlanan
ve bulutların ardında
kendi siyahına çarpan biriyim.

Ben
özlediği zaman sesini kısan
ve konuşmaya başladığında
cümlesini unutan biriyim.
Ben sadece
düşlerinin peşinde ömrünü harcayan
ve gerçeğe uyandığında
düşünden utanıp kaçan biriyim.

Ben
kendi aklımın içinde sana mektup yazan
sonra mektubu katlayıp
kime yazdığımı unutan biriyim.

yol boyunca kendini arayıp duran
ve yolun sonuna geldiğinde
hiç var olmadığını anlayan biriyim.

Ben
seni unutmak için kendimi kandıran
kendime inandığım anda
seni yeniden hatırlayan biriyim.

kalbime “sus” deyip
aklıma seni anlatan
ikisine de söz geçiremeyen biriyim.
Ben
her gece senden vazgeçmeye niyetlenen
sabah olduğunda
neden hâlâ seni sevdiğini anlayamayan biriyim.

Şiir gibi delinin güncesi