Umarsızca yürüdüğüm paramparça olmuş Umutlarımın kırıklarına basarak yürüyorum.
Karanlık sokağın beyaz umutlarımı noktalayışı alışılagelmedik sayfalar açtırıyor bana.
Yalnızlığın tereddütleri sarıyor her yanımı.
Korkularımı bastırıyor adımlarımın hızı.
Yakılmış, yıkılmış bir mahallenin orta yeri,
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta