Ne gecenin siyahına tutkunum
ne de gündüzün parıltısına,
ne uçurumlara tırmanmaktan
korkarım
ne de uçurumlardan aşağı kül olmaktan…
ne mutsuzluğu göze alabilirim
ne de içimde kopan fırtınalardan kendimi…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



