Bemara Vadisi Şiiri - Mustafa Elbir

Bemara Vadisi sarar dağları,
Kuzular yayılır, yeşerir bağları.
Eser serin rüzgâr, söker sabahı,
Dere boyunca bir türkü söylenir.

Kayaların dibinden süzülür su,
Ağaçlarla bürünür yeşil dokusu.
Toprağa karışır yarpuz kokusu,
Kuşlar kanat çırpar, göğe yükselir.

Çoban kaval çalar yüksek tepede,
Sesi dalga dalga iner dereye.
Güneşin altında, serin gölgede,
Dinlenen yolcular bir soluk alır.

Güneş yavaş yavaş tepeyi aşar,
Suyun şırıltısı içimden taşar.
Bu vadide hayat neşeyle yaşar,
Baharın bereketi yurda yayılır.

Köylüler toplanır bağın başında,
Alın teri kalır tarlada, taşta.
Huzur eksik olmaz her yaşta,
Bemara’nın sesi dağdan duyulur.