Belkide Aşk Böyle Başlar İbrahim

Biliyor musun, İbrahim?

Ne kadar çok kitap okudum ben… Hep onun yüzünden
Neden diye sorma… İşte
Çünkü kaç kez görmüştüm onu otobüste,
Kitap okurken
Her sabah işe giderken

Hatta bir keresinde
Bizim oradaki küçük parkta bir kanepede
Bir keresinde de sahafa girmişti iskelede

İşte o yüzden belki de
Bir gün fark eder de beni, arkadaş olursak
Sorarsa “Şu kitabı okudun mu?” diye

En çok da şiir kitapları okudum ben, İbrahim
Nâzım Hikmet, Cemal Süreya, Attilâ İlhan
Sanki… Hepsi tanıdık, mahalleden birileri
Turgut Uyar, Özdemir Asaf sanki bizim kahvehaneden
Ne yazdılarsa satır satır aklımda, hele Can Baba
Ahmet Arif’i unutur muyum? Asla
Edip Cansever, Necip Fazıl
Mehmet Âkif… Safahat’ı okumadığım gün olmuyor bir kere
Biliyorum hepsini ezbere

Ne güzel şeymiş âşık olmak, İbrahim
Gönlünü yaslıyorsun şiirlere

Bazen tam karşısına oturuyorum minibüste
Kaldırırsa kitaptan o kara gözlerini beni görsün diye
Çoğu zaman saçları dökülüyor yüzüne
Ben o hâlini ne çok seviyorum, biliyor musun, İbrahim?

Varsın bakmasın yüzüme
Okusun kitaplarını, ben onu böyle de severim
Bir baksa, göz göze gelsek, gülecek belki talihim

Kim bilir…
Belki de aşk böyle başlar, İbrahim…

Yılmaz Tizgöl
08.11.2026 / Moskova