Belkide en çok ben üzdüm seni kendi mutluluğumu ararken.
Belkide boş hayallerle süsledin umut kadar güzel günlerini.
Belkide kimse senin kadar değer değildi bana saklanan.
Belkide sevgi kutucuklarım çıkmadı perde ötesine.
Belkide korktuğu içindi kelebek, ömrü kısa diye.
Belkide tüm bunların toplamıydı söylenen,
Yaşamaya değer diye üç günlük olsa bile hayat.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta