Belki Şiiri - Aşık Hasken

Ciddi bir gülüştü bence seninki
Ölümcül sevgi sırrıydı benimki
Gözlerin kalbimi mahvetti sanki
Aşkımın ışığı yansıyor gölden

Eğmiş kafasını dinliyor dersi
Kendisi yüzüklerin kraliçesi
Öpülesi parmaklarının hepsi
Kalbimin ışığı yansıyor gölden

O manasız hüzünlerin sebebi
Tanrı taşlaştırmış gibi o kalbi
İzlerim ben seni asalak gibi
Gözümün ışığı yansıyor gölden

Sen ki her anlamda zengin bir kadın
Kalbimi delirtiyor senin adın
Başımın tepesinde senin başın
Bizim ışığımız yansıyor gölden

Gözüne bakmaya korkar oldum ben
Gözündeki o öfkeyi görürken
Maalesef bir şey gelmiyor elden
Öfkenin ateşi yansıyor gölden

Bir şans versen olmaz mıydı sevgilim
Yandı alev alev benim şu içim
Dön düşün ben sana kaç defa geldim
Bak ayın ışığı yansıyor gölden