Belki
Ses tellerin benim için titremedi hiç,
Gözbebeklerin bana doğrulmadı.
Ve ben bulamadım kendime yüreğinde yer.
Ellerin bana uzanmadı hiç,
Ve türkülerin benim için yanmadı.
Ama ümit senin gibi bırakmıyor beni bir başıma,
Tutun diyor, neresinden tutunursan hayata.
Ve ekliyor;
İstanbul'da rastlaştınız belki bilmem kaç kere,
Belki sigarasının dumanı da dolmuştu ciğerine,
Hatta belki hiç habersiz, çekmiştin bile içine.
Ah, ciğerim.
Ellerin,
Sesin,
Ve gözbebeklerin...
Kayıt Tarihi : 17.10.2017 23:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!