Belki Şiiri - Seyhan Sörme

Belki rüzgar bize eser belki yaprakları üşütür
Belki kalpten yapılmış bu sevgi su ile tutuşur
Belki bu kötü günler bi zaman ölümüzede tükürür
Bir avuç sevgi bıraksan bile terkedilmek konuşur

Yansıtır yüz rengimi senin gözaltlarında biriken gözyaşı
Ve hiç yenilmeyecek sema bize kucaklarında yer açıp
Mutluluga bile tırmandırır o dalgalanan tek tel saçın
Bir gün çamura da batacaksın her yagmurdan kaçıp

Bırak belki daha iyi olurum yalnızlığıma sığınıp
Bırak belki kendimi öldürürüm sana gülen bu suratı asıp
Seninle ocakta tanıştık, bundan hep seveceğim yazı
Anlamadın mı bırak belki daha iyi uyurum mezarlarda yatıp

Bende gideceğim bir gün o zaman sana da gülecek ayrılık
Ve çöküp düşeceksin bataklıga yalın ayakla çuvallayıp
Hiçte arayıp sormayacagım tek bi gün bile hatrını
O gün de olacak cebinde bir not ve bir de intihar hapı