Ne yüzü, ne gözü, ne eli, ne sesi seni ona bağlıyorsa. Sebebini açıklayamıyor ama onu yine de seviyorsan. Çok güzel olmamasına rağmen o sana dünyalar güzeli geliyorsa. Kalbin bir kelebek gibi çırpınıyor, ellerin hiç durmayacakmış gibi terliyor, midende ince rüzgârlar esiyor, saçlarına sağanak yağmurlar yağıyorsa. Ve bunlar aklından o her geçtiğinde oluyorsa. Bırak canını, varını yoğunu ona verebiliyorsan. Kimseyi ona değişmem diyorsan. Ömrünün yekparesi, yareni; gönlünün güvercini, narini oysa. O zaman ‘âşık’ olmuşsundur ona, ama belki…
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta