Belirsiz bir umut Şiiri - İstenmeyen Adam

Umutsuzluğun denizinde boğulurken,
Karamsarlığın şehrinde kaybolurken,
Derinlerimdeki yaraları kalbimin hızlı atışlarıyla hissederken,
Doğacak sabahlardan korkarken her gece,
Kocaman ormanda ender bir kanarya gibi girdin hayatıma.
Adeta bir kanaryanın cıvıltıları gibi içimdeki sesleri,
Bir doktor gibi yaralarımın ağlama seslerini susturdun…

Öyle hızlı oldu ki her şey;
Bir baktım, göremez olmuşum.
Ne sensiz bir ben,
Ne sensiz bir umut,
Ne de sensiz bir mutluluk.
Gözümün içine bakarken parlayan o masum bakışlı ela gözlerine bedeldi tüm dünya.

Sen varken unutulacaktı tüm dertler.
“Hüsrana uğrarsın, bağlanma.” dediler.
Bilmiyorlar ki sen varken ne korku kaldı ne de keder.
Sen bir umuttun, hayatıma yön veren.

Ah bu ben, yine belirsizliklerden ölüp gidiyorum; neden?
Ediyorsun beni belirsizliklerinden daha da beter.
Bilemiyorum, belki budur elinden gelen.
Niçin yaparsın? Bana inanmak çok mu ister bedel?
Göze almışım her şeyi senden evvel.
Tek isteğim seni mutlu görmek; bu bana yeter.

Bir gün seni üzersem eğer,
Bil ki o günden önce ölmüşüm; budur tek neden…