Yalnızlık mevsiminin en soğuk gecesinde çıkageldin çıkmaz sokağıma
Günlerim karanlığa büründüğünde gözlerinle aydınlandı yürüdüğüm yollar
Yaşamam için gereken tüm kaynaklar gözlerinde mevcuttu aslında
Sahi hep böyle güzel mi gülerdi gözbebeklerin
Yoksa Güneşi mi taşıyordun bakışlarının orta yerinde?
Sana özgürlüğünü verdim.
Gökyüzü senin, denizler senin.
Dağ, taş, ova; ne varsa gidebildiğin.
Uçsuz, bucaksız nehirler senin.
Ve kısa bir not sevgilim;
Artık o çınar ağacında, bir yuvan yok senin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!