Yüzüme çarpan bir rüzgar gibisin,
Hiç dinmiyor esintin.
Beni sürekli ayık tutuyorsun,
Bazen de savuruyorsun, üşütüyorsun
Ama içimin sıcaklığını geçirmiyorsun.
Korkuyorum bu rüzgar bir gün diner diye.
O zaman ne yaparım bimiyorum.
Bazen o rüzgar öye bir şiddeteniyor ki
Tüm gücünü yitirip
Bir daha esmeyeceğini sanıyorum,
Korkuyorum.
Bekiyorum,
Her zaman esip geçtiğin günerin aksine
Bir gün eserken beni farketmeni.
Canımı sıkıyor yokmuşçasıma esip gidişin,
Ama ben seni hep fark ederim.
Geceleyin pençereme çarpan
İçimi ferahlatan rüzgarın
Hep sen olmasını bekerim.
Kayıt Tarihi : 17.3.2010 20:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!