Bir bekleyiş ki bu beynimi kemiriyor.
Umutlarımı bir bir yerlere deviriyor.
Yüz ifadem hep gülmek-ağlamak arasında
Gözyaşlarımın bahanesi; bir tırnak yarasında.
2001
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Tebrik ederim. Güzel bir şiir. Başlığını görünce aynı adı taşıyan bir şiirimi hatırlattı bana. Kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta