Bir yaz sabahı, etraf sakin, güneş her zamanki gibi yalnız.
Otlar kendini rüzgârın ahenkli dansı içine bırakmış.
Karınca, yuvaya taşımakla meşgul rızkını.
Arı konacak bir çiçek arıyor, hummalı.
Bulutlar dörtnala kaçıyor gökyüzünde.
Güneş her zamanki gibi yalnız devrinde.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta