Geçiyorken ömrün bahar günleri binbir hızla
Yaşamak ne elemdir çokluk içindeki yalnızlıkla
Ak düşmüş şaçlar sonbahar yaprakları misali
Sensin yüregimin tutunacagı tek dal ey sevgili
Hangi gecenin sabahında uyandırır bizi sevgi,
Hangi ulu ağaçtaki yaprak var ki toprağa düşmez,
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




evet,
saclara aklar düserken
istemesek te
ömrün bahar günleri öyle hizla geciyor ki..
Yalnizliklar kalabaliklar icinde
bir kedere
ya da hasrete dönüsüyor yasarken..
bir Son/Bahar Dali araniyor yüreklerin tutunacagi..
Sevda girdaplara dalarken
hangi yolun ortasinda
ya da mutlulugun baslangici mi?
yoksa sonu mu bilinmiyor..
Hüzzam sarki tadinda duygu yüklü siir..
benim de duygu ve düsüncelerimi dizelerin girdaplarina alip sürükledi..
Yasanmis ya da yasanamamis
düs okyanuslariyla kayboldum
betimleme, imgeler ve siirin
Son/Bahar kokan ritminde..
Kutlarim bu siir yüregi..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta