Gözlerin yalnızlığına ağlarken
Tütün kokulu bıyıkların ıslanıyor
Bahçesiz ayvanının
Çamur kabuklu duvarına yaslanmış
Yol gözlüyorsun
Yollar zamansız...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




özletmek ustalık..özlemek çıraklık..özlemse sanattır...işte şiirinizdeki sanat gibi...saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta