kırık kapıların ardına sakladım bugün yüreğimi,
kırılmış bir kalp ritim tuttu ayak seslerime.
iki kişilik bir resim var elimde sol yarısı kesilmiş,
ucu paslı bir makas eşliğinde..
son kez bakılmakta olan bir çift göz var karşımda,
bırakmış saçlarını en asi rüzgârın kollarına
ve ayakları altında ezilip giden bir kalp kalmış;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta