sabahın o alaca karanlığı
ve ben..
yılmadan tırmandığım
yüksekce bir tepenin,
doruğundayım..!!..
Fecr sonrasında
kan emici drakulalar gibiyim.!
umutla beklediğim
insan tenine değmemiş,
güneşin o ilk ışıklarını,
koydum kafama birkere.
Doyasıya içeceğim..!
Uyuyan hücrelerim,
irkilecek,
yeni başlangıçlara
merhaba diyecek
uyanacak..
hiç uyanmak istemediği
o kış uykusundan
Ve..
umutlarım
yaşam hevesim
can suyunu alacak yeniden
yelken açacak
engin maviliklere
o hayal denizinde
üzerime devrilse de tüm dalgalar..!
geçit vermese de..
bölük pörçük de olsa
geçeceğimiz yollar
Yolumuza..
birgün mutlaka ışık saçacak
beklenen o Aydınlıklar..!!
Kayıt Tarihi : 24.11.2018 11:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (2)