Beklemenin Sesi Şiiri - Mustafa Alp

boşu boşuna dememişler,
her şey vaktinde güzeldir diye.
biliyor musun, biz insanız ya,
hep bir anı yakalamaya çalışıyoruz.
hep acele ediyoruz,
hep şimdi istiyoruz.
ama zaman öyle mi?
zaman sabırlı, zaman usulca ilerliyor,
ve bazen fark etmeden geçip gidiyor
yanımızdan.

peki şimdi neyi bekliyorsun?
bir cevap mı? bir işaret mi?
yoksa sadece bir mucize mi,
o her şeyi değiştirecek an mı?
belki de cevap basit,
belki de tüm o karmaşa içinde
sadece kendini bekliyorsun.
kendi içindeki sessizliği,
kendi anlayışını,
kendi sabrını.

şimdi otur, bir an dur,
nefes al, derin bir nefes.
gökyüzüne bak,
bulutların yavaş yavaş sürüklendiğini izle.
rüzgarın uğultusunda kendi sesini ara.
hiçbir şey eksik değil,
hiçbir şey geç kalmadı.
her şey, sadece zamanı bekliyor.

çiçekler açarken acele etmiyor,
güneş doğarken bir saniyeyi bile atlamıyor.
biz insanlar ise hep sabırsız,
hep erken istiyoruz,
hep yarına yetişmeye çalışıyoruz.
ama belki de beklemek,
görmeyi öğrenmek demek.
belki de sabır, en güzel dersimiz.

o yüzden şimdi soruyorsun.
neyi bekliyorum?
cevap belki de çok basit,
ama anlaması zor.
belki de beklediğin şey,
zaten yavaş yavaş geliyor,
fakat sen onu fark etmeden,
sen onu istemeden.
zaman işte, sessiz ve ısrarla,
her şeyi kendi ritminde hazırlıyor.

biliyor musun,
beklemek bazen yalnızlık gibi gelir insana,
ama yalnızlık da öğretir,
içine bakmayı öğretir,
kendi hikayeni anlamayı öğretir.
ve bir gün fark edersin ki
beklediğin şey aslında senin büyümenmiş,
senin olgunlaşmanmış,
ve sen hazır olduğunda
her şey zaten oradaymış, bekliyormuş.

o yüzden bekle,
ama boşuna bekleme.
gözlerini kapat, derin bir nefes al,
ve anla ki beklemek,
sadece zamanın ritmini dinlemektir.
ve her şey, gerçekten, vaktinde güzeldir.

şimdi. evet, şimdi sen sadece dur,
ve dinle.
dinle hayatın sessiz melodisini,
dinle kendi kalbinin atışını,
ve hazır ol.
çünkü her şey, bir gün,
tam da olması gerektiği anda,
sen fark etmeden gelir.