bir kıskaç tarafından sıkılır sanki vucudun
kulağın seste,onu görür gibi bakarsın semaya
bir kuşun kanat sesiyle irkilirsin o, gelmiş gibi
dalarsın tekrar hayaline, ne zordur ümitsiz beklemek
her giden gün, bir şeyler getirir, güler gözlerin
her giden gün,bir parça götürür, tükenir ümitlerin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta