Öğrendiklerime, birde yaşıma aldanıp.
Yer çekti beni, ben sandım ki ben ağır.
Başka sinede atmaz oldu benim kalp.
Yıldırım düştü de benim yanı başıma.
Ufku görmez oldum, kör oldu gözüm.
Arasa da bulacağı yoktu ki hiç hainin.
Yaralar oldu, bir beni en sevdiklerim.
Lisanı halle anlatmak zaten en güç.
Birde bak üstüne istemezler mi taltif.
Delip geçiyor yükler yüreğimi an be an.
Yusuf gibi atıldığım kuyuda bekledim.
Kuş uçmaz kervan geçmez insana hasret.
Bilmedim böyle olacak doğacağım gün.
Kaşlarım çatıkta, kaldı suratım asık.
Öpecek yürekli bir başı bulamadım.
Yağmur temizler dediğim de boşuna.
Çöle düştüm de benim bulduğum ayazım.
Kenan Gezici 25 /01/2026
Kayıt Tarihi : 25.1.2026 02:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!