Bekle Düzelir Şiiri - Özden Aydoğan

Çiçeksiz ağaca kuşlar konar mı
Haraçla haramla karın doyar mı
Zahiri kılıkla beylik olur mu
Özünü yitiren bekle düzelir

Allahın bildiği kuldan saklanmaz
Kulunu aldatsan Allah aldanmaz
Ayyuka çıkınca hala arlanmaz
Arsızsa daha çok bekle düzelir

Yanında yörende kimler duruyor
Halını hatrını kimler soruyor
Kulağın kaçını söyle duyuyor
Sağırsa gerçeğe bekle düzelir

Bir garip saltanat sürdün diyelim
Kuruttun bahçeyi gül mü çizelim
Gözyaşın yalansa nasıl silelim
Kalpleri kırdıysan bekle düzelir

Kibirden gözlerin görmez olmuşsa
Kininle nefretten ruhun ölmüşse
Bahçende yabani otlar bitmişse
Irmak da akıtsan bekle düzelir

Arkandan kuyunu kazan sofranda
Çakallar el ele vermiş ormanda
Cümlesi bir tek kurt etmez toplamda
Posta da bürünse bekle düzelir

Yüzüne güleni dostun belleme
Doğruyu diyeni düşman belleme
Bu devran sana da kalır belleme
Gözlerin kör ise bekle düzelir

Kul hakkı yediğin gizli değil ki
Hesabın mahşere kalmaz belli ki
Dilleri lal olmuş nasıl çelişki
Yalanlar masallar bekle düzelir

Sözleri bozulan dursun ötede
Serseri dolaşan dursun ötede
Telleri paslanan dursun ötede
Sazların akordu bekle düzelir

Ettiğim sözümü sanma fazlalık
Sanmaki vardığın kapı arpalık
Ağacın kökünde değil hastalık
Kuruyan dalını buda düzelir
Aklını gönlüne bula yücelir

22.02.2026