Bekle Şiiri - Kani Yalçın

Bekledim, beklerken belki yeterince gayret etmedim.
Fakat geldi, o günün sabahına getirdi hayatım.
Bir zorluk, imtihan ya da… bilmem ne desem.
Bir sonuç, haber… sen ne dersin bilmem.

Gömleğim ütülü, paltom pek şık.
Bir kasket almış annem bana,
Çok sevdim evelallah.
Elime tutuşturdu bir dilim ekmek,
Kapıdan gönderdi beni apar topar.

Giderim, bitiririm bu işi!
Yola çıktım fakat ayaklarım gitmez oraya.
İlle de bulacak ya kaçacak bir mağara.
Yok efendim yok, bari bekleyelim biraz.

Kapıdan çıktığım andan bir eser yok.
Korkuyorum, çekiniyorum ama,
En azından karnım tok.
Biraz daha bekleyeyim ya, belki olur bi kaza.

Ne var ki tırsacak bu kadar?
Hem ben, ben mi yapamayacakmışım?
Çocukluğumdan beri, zehir gibi aklım.
Yoluma koca bir duvar çıksa ne yazar?

Bekle de ne olacağını ol kendinden.
O zaman göreceksin kendini daha iyi kendinden.