Bekir Bal Şiirleri

12

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Bekir Bal

Lâl oldu insan,ölüme karşı birleşti.
Zamanı geldi birer birer yüzleşti.
Kimileri kaldı,toprağın altını seçti,
Kimileri vardı, hakikat kapısından geçti.

Devamını Oku
Bekir Bal

Gelemedim bırakmadılar,
Kuşlar gitti,fareler gitti beni bırakmadılar.
Gölgeler duvarın bu yakasında, anahtarın küflü halkasında...
Parıltı gitti, küf gitti beni bırakmadılar.
Hacmi olmayan bu küpün kütlesi ben oldum,artık iki boyutluyum,
Yüzey gitti,boyut gitti beni bırakmadılar.

Devamını Oku
Bekir Bal

Şehrin tam ortasındayım,insanların arasında...
Kimini gördüm; titriyen eli ıslak cigarasında.
Kimisi ketum; sırrı var göğsündeki yarasında.
Kiminin aklı başka yerde kiminin sılasında.
Şehrin tam ortasındayım insanlığın aynasında.

Devamını Oku
Bekir Bal

Ne kadar öteye bakılırsa o kadar gidilir,
Kalsa da madde geride, perde ruhla geçilir.

Devamını Oku
Bekir Bal

Bilinmezdir ölüm,korkutur her ferdi ve çağı,
Ferhat korksaydı ölümden delebilir miydi dağı.

Devamını Oku
Bekir Bal

Yine efkâr basmış en modern silahlarla şehri.
Gezmiş kapı kapı,içirmiş en acı zehri.
Sanma ki bendler taşmış her taraf sel,
Şu gördüğün tatlı su değil,gözyaşı nehri.

Devamını Oku
Bekir Bal

Dinle! sen de benim gibi insansın.
Bunca yıllık macerada vucut bulmuş lisân'sın.

Devamını Oku
Bekir Bal

Uzaklara gel ey çocuk
Sulara ve vahşiliklere,
Bir masal perisiyle el ele..
Çünkü dünya; bilmek istemeyeceğin acılara gebe.

Devamını Oku