Karanlık çöküp herkes uyuyunca,
Suları da belerim vadinin yatağına,
Ninniler söyleyerek.
Ve ben nöbete dururum;
Mumun cılız, ürkek ve solgun alevi ile beraber.
Ve her gece hüzünlü misafirlerimi beklerim.
Şiiri ve sevgiyi.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta