Bedir Kuş Şiirleri - Şair Bedir Kuş

Dillerinden dökülüyor mesaj yüklü sözler
Hayran hayran dinliyor tebessüm eden yüzler
Adeta üzerine kilitleniyor gözler
Gönüllere giren tebliğ erlerine selam

Türedi enva-i çeşit yalaka
Ehliyet, liyakat mı; ne alaka?
Kapmak için a-li devletten paye.
zevzekliği de edinmiş sermaye.
Saldırır ehli namusa kin kusar
Zor zamanda lal olur dili, pusar.

Zorbaların peşine düşüp yaparsınız zağarlık
Maziniz, izzetinizi edersiniz beş paralık
Aklınız, vicdanınız ‘dur’ diyemedi nefsinize
Doğrusu sizlerden beklenmezdi böyle bir alçaklık.

ZOR ZAMANDA MÜSLÜMAN OLMAK

Firavunun sarayında farksızdır Musa’dan,
Nemrutların ateşinde İbrahim’dir onlar.
Ya da çarmıha gerilmek istenen İsa’dan
Bedeni bıçkıyla biçilen Yahya’dır onlar.

Hele bir bakınız kimlerle çıkmışlar yola
Zalimlerle soysuzlarla girmişler kol kola
Dine küfredenler saldırırken sağa sola
Onlarla yürürseniz size yazıklar olsun.

Daha dündü sokaklarda tencere tava sesi

Öylesine bir çağdayız ki, inanın ruhlar hasta
Yolda-sokakta yürüyen insanlar adeta yasta
Yüzlerinde tebessümden eser yok, solgun
Yorgun savaşçılar gibi küsmüşler hayata

Maddenin esiri, koparılmış maneviyattan

Ey vefasız sevdam, derdim bana yeter.
Bir de biçare derdime dert ekleme.
Her gün çektiğim azap, ölümden beter
Yüreğim yarasına derman bekleme.

İstiyorum ki her daim yüzün gülsün,

Dünyada neden gülmez ki yetimin yüzü?
Neden esirgenir öksüze sevgi sözü?
Evet ne gecesi belli ne de gündüzü,
Adeta çile çekmeye gelmiş garibim.

Zalimlerden asla beklenmez ki merhamet,

Yetim malını yiyenin vay haline
Rezil olur düşerler halkın diline

Yetim malı yenmez zehirden de acı
Kan kusturur insana yoktur ilacı

Sanal iletişime bağımlılık asrın vebası
Bu zehre göz yummak inanın olur neslin hebası

Büyüklere hürmet küçüklere kalmadı muhabbet,
Haneler mutsuz, ebeveyn umutsuz ah bu ne illet.