Bedir Kuş Şiirleri - Şair Bedir Kuş

Görünce masmavi gökyüzünde
saçak saçak gezinen bulutları,
engin dağların tepesinde
bir rüzgar eşliğinde.
Gece gündüz durmadan
rahmet deryasından

TARİH ETMESİN TEKERRÜR
Özgür’ce yine kustu nefretini, kinini
Adeta deliye döndü, yitirdi kendini.
Hayasızca konuşturdu salyalı dilini
Öve öve de bitiremedi ata dinini

Gökyüzü kat be kat
Uçsuz, bucaksız mekan
Muhteşem bir sanat
Nasıl sarsılmasın insan?
Ve nihayetsiz kudretin eseri.
Muazzam ve mükemmel

Göremez belki gözleriniz umman-ı deryayı,
Sayamazsınız da sayısız nimet-i dünyayı,
Ne diye hala nankörlük edersiniz Allah'a
Kim getirir suyu çekilirse dipsiz kuyuya?

Muhabbet etme muhatabın olursa cahil
Eninde-sonunda zehrini kusar, bunu bil

İyiliğin kadri-kıymetini bilmeyen kör
Hamalı olsan da yine nankör yine nankör

Öldürür cemiyeti iltimas ve rüşvet,
Olmazsa hak ve adalet, yıkılır devlet.
Ruhunu kemirir fuhuş ve iffetsizlik
Sahip olunmazsa elden gidiyor gençlik.
Sesimize ses verin, ey ricali devlet!
Size duacınızdır Ümmet-i Muhammed,

VAY Kİ VAY
Hem ukala hem de akıldan fukara
Pervasızca yalan söyler insanlara
Hakaret, tehdit savurur ona buna
Sonra suçsuzum der, koparır yaygara

Ah şu yalan dünya ne garip
İnsanoğlu acaip ki ne acaip.
gelemedi dünyaya bir türlü galip
ve hala faniliğe talip.
Çalış-çabala, uğraş ve didin
Mal- mülk, evlad-ı ıyal ne varsa

Vatansız hayat cehennem azabından beter
Mavi gök kubbe sanki üzerimize çöker
Alınan her nefes ciğerlerde zehir tüter
Yurdu olmayanın mezarı mı olur arkadaş?

Haftalarca akşamları ışıklar yandı söndü,
Sokaklar ki; tencere- tava alayına döndü
Üzerinden fazla zaman geçmedi daha dündü
Allah aşkına ne çabuk unuttunuz bunları?
Meclisten “dışarı dışarı” diyen bu zihniyet