. Bedel Şiiri - Mecit Aktürk

Sabırla sınanmak varmış kaderde
Mazimi özlemle andığım gündür
Neşemin dün sofra kurduğu yerde
Lokmamı hüzüne bandığım gündür

Görünce mülayım, garibin teki
Bir acı bitmeden, geldi öteki
Külümü nankörden saklasam ne ki
Közüyle yeniden yandığım gündür

Elalem yaşarken yarından emin
Oyuncağı oldu bahtım elemin
İçimi döktüğüm kara kalemin
Ucunu hançerden sandığım gündür

Âhlarım tek düze, dert basma kalıp
Ağlarım içimden, maziye dalıp
Gözümün selini mendile salıp
Sırtımı umuda döndüğüm gündür

Kırkıma varmadan saçımda her ak
Diyor ki; ’yakındır o malum durak’
Doğarken ufuktan tam vakt-i şafak
Ağustos ayında donduğum gündür

Bakıpta ateşin düştüğü yere
Sormayın nedendir bu yara-bere
Boşa düş kurmuşum meğer habire;
Ölmeden kabire konduğum gündür