Bedbahd olma gonca gül dilber, mazi kırmasın şevkini.
Ebedi aşk bu hiç uslanmaz, dayamış yiğidin yüreğine hançerini.
İnce bir bakış fırlattı gözlerin şu aciz bedenime.
Seyyah olup iki dünyada bulamadım mahşer yerini.
Vakitlerden bir sabah aradım beni cağıran o güzel nağmelerin.
Feryadımı duymadı cihan, bir rüzgar savurdu küllerin.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta