Doğarken bu dünyaya ağlayarak geliriz,
Bizi gülerek karşılarlar, ebeveynlerimiz.
Hazırdır bağlanan bez ve kundak bezimiz,
Annemize, kudretten verilen içeceğimiz..
Ana ve baba yüreğinde bekleyen sevgimiz,
Bu sevgiyle emre amade olur, Annelerimiz..
Önce emekleyip, sonra düşe kalka yürürüz,
Ailenin vazgeçilmezi olur zamanla büyürüz.
Önce kırkımız çıkar, sonra kırk yaşı görürüz.
Eğitim, iş, evlilik, çocuk vs. aynı döngümüz.
Sonra çocuklarımızın mürüvvetlerini görürüz.
Zamanla yaş alır yaşlanırız, azalır ömrümüz.
Dahası yetmişli yetmiş beşli yaşlara yürürüz,
Artık yaşayan bir cesetten farksız görünürüz.
Zamanla kısalır boyumuz, harita olur tenimiz.
Sonra değişir sedirde yerimiz, azalır sevgimiz,
Altımıza bez bağlanır, sırayla evlatları gezeriz.
Artık dört gözle ölümü bekler, kazılır kabrimiz.
2026
Uğur Musab Şahin
Kayıt Tarihi : 5.10.2026 13:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!