Be Kadın Şiiri - Necati Nevrul

Necati Nevrul
32

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Be Kadın

Yeter artık istemiyom seni
Bastigin yeri maf ediyorsun be kadın
Nasıl birisin sen anlayamadım
Her zaman değiştirdiyorsun kendini de sevdiklerinide
Be kadın
Herkese yetisiyorsun hitabinla kafalarınla sen
Altında bile kalmıyorsun hep üstesin be kadın
Katmerli kasarsın sen
Yeter git benden attım içimden seni Ben
Be kadın
Bu dünya kimseye kalmazmış anla artık
Öğrenmedin daha hâlâ kendini Ne sanıyorsun be kadın
Etrafındakiler kaciyor artik guzellikleri gormuyosun
Bitmişin yipranmisin aynaya bak gor kendini
Be kadın
Yaptiklarin düşürmüş seni bu hale
Bocaliyorsun artık batmışım çıkamıyorsun bataktan
Bak bakalim battigin bastığın yerlere be kadın
Ne olduğunu duyurdun hep elaleme
Kormu yakınlarının yanında it kadar hasiyetin kalmamış
Senin Be kadın
Itekleniyorsun her zaman yaptığın işlerden
Kimse sevmiyor istemiyor yanlarında
Be kadın
Bilten kalmamış Cabaliyorsun çıkamıyorsun
Kaçıyor herkes senden kendine gel Be kadın
Deli rolü yaptın kendini kurtardın yine kendini
Başına gelenlerden ders hiç almamış utanmaz
Be kadın
Kendinden güzelleri bile görsen çekemiyorsun
Ne seçilsin sen BE KADIN
HER KESE SEVDIGIN KISIYI SOYLUYOSUN
BE UTANMAZ ARLANMAZ B K D N Sen

Necati Nevrul
Kayıt Tarihi : 12.6.2019 12:03:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Aşktan gözü kulağı görmez duymaz olan bir kadin

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!