Fıtratım aşk ile düştü yoluma,
Serenat bu derdi silmez be gülüm.
Bir dağın sükûtu çöktü soluma,
O sığlar hârımı bilmez be gülüm.
Gülüşün o mumun nârında kalsa,
O sağır limanlar hüznünü alsa,
Serenat mehtabı, gülleri bulsa,
Kendi ördüğün kış dinmez be gülüm.
Yüzüme bîgâne gözlerle baksan,
Çehrene o sahte baharı taksan,
İçinde kanayan ağıtlar yaksan,
Bir anlık tebessüm sarsmaz be gülüm.
Zemzeme nâmıyla sustuğum demde,
Dağların ateşi yanar sinemde.
O güller açılsa sahte bir nemde,
O cesaret sana gelmez be gülüm.
Kayıt Tarihi : 28.09.2026 22:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!