bazen zaman
kırlangıç kanatlı şiirlerle akar
içimizin nehirlerinden
kıyılarında sessizliklerin sesi
gülüşü son kez çiçek açan kadınlarla
suskun bir ormana nefti yeşil
uzak bir aşkı anlatmak için
kimsesiz göl durgunluğuna
bazen şiir
zamanın gök kuşağından geçmesidir
avuçlarında binlerce yıldız
kalemin düşle avunuşudur sevdalı
sözün ateşle sınanması imgenin teninde
kağıdın mürekkebe hasretidir en çok
merminin kendi yankısına dönmesi çığlık çığlığa
"bazen her şey fazladır"
bir kere dayanmışsa alnının ortasına keder
deniz dağlara ulaşmışsa yumrukları çelikten
bıçak açmıyorsa gecenin ağzını
yalnız ve mülteciyse bastığın toprak
kuşku en seri katiliyse artık umudun
kendi elleriyle şah damarını vurmasıdır harflerin
vurmasıdır gökyüzünü en ağrılı yarasından
baş kaldırışıdır sevdanın ve direnmenin
ikiağustosikibinyirmiüç&istanbul
Nazan YinançKayıt Tarihi : 2.8.2023 11:23:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
yitik oğullarını arayan anaların gözleri gibi
Kalemin daim olsun Nazan Hanım.
Zamanın kıyısında, kendi sesini dinleyen
Seven
Sevilmeyi bekleyen bir kadından,
Kırlangıçların kanadında göçerken zaman...
Tebrikler bir kez daha Nazan Hanım...
Oflayıp puflamakla geçmek bilmiyorsa gece
“Bu da geçer ya hu” lar hiç bitmiyorsa
Her yeniden başlangıç tahammülfersa ise
İsyan bayrağını dikmişse ocağına yokluk, belirsizlik, ihanet, ayrılık…
Satır aralarında asmasıdır kendini şairin…
Yakmasındır bedenini boşluklarında cümlenin…
…
Tebrikler
Gerçekten...
Mesela tebessümü unutan bir keder,
Hasreti çekilemeyen aşk,
Düşlenen ama sürekli uzaklaşan
Gök,
Umuda sırt çeviren Mavi!
Göçer elbet,
Kanadında kırlangıçların,
Sevilen, beklenen mevsimlere...
Şiirler bunun içindir...
Tebrikler Nazan Hanım..
TÜM YORUMLAR (9)