Bazen kaçmak Şiiri - Semih Kayış

Duvarda asılı bir çocukluk fotoğrafı,
Gözlerim bakıyor ama içi bomboş.
Kelimeler yarım, cümleler tutsak,
Sustum çünkü hiç kimse duymadı.

Bazen kelebek olup uçmak ister insan,
bazen kaçmak.
Bazen kozasına çekilip de iç dünyasıyla hesaplaşmak.

Açsam kanatlarımı, düşer miyim yere?
Yoksa göğü deler miyim, içimdeki bu öfkeyle?
Kendimden kaçarken buldum ben kendimi,
Kırılmış bir pusula gibi, giderim hep yanlış yöne.

Ve bazen… hiçbir yere varmak istemez insan.
Sadece savrulmak…
Nereye götürürse Rüzgâr...
Söz Müzik : Semih Kayış