Bazen duygularla yoğunlaşır gece;
Titrer hücrelerin, gözpınarın coşar.
Sarar benliğini sanki bir bilmece,
Kalbin ötelerden cevabını sorar.
Boynunu büker ve beklerken sessizce,
Açılır kapısı özlenen beldenin.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta