Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Kutluyor,saygılar sunuyorum sayın şair...
Dışa çıkmalı bence içe oturan sorgu
Herkes kendi içinde öz’e yapmalı vurgu
Kör nefis anlayacak adil olacak yargı
Hayat bizden bıkmazdı sonlar sonlu olmasa
Necati Bey!
Kaleminiz kavi ilhanınız ol olsun can-ı gönülden kutlarım muhabbetle tam puan saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta