Diyorum ki kırsam kalemimi yazmasam artık şiir
Bunca yazdıklarımdan, göremedim ki hiçbir iksir
16.01.2004-16.01
Hiç olmadı ki hayatta onun kumbarası
Çünkü yoktu onun ne anası/ne babası
Vardı baykuş dünekli virane bir yuvası
Kalbiydi onun en muazzam kumbarası
Sır verir gibi verdi dostlarına anahtarını
Şairin öptüğü yerler alev alev yanar
Görenler ise orada yangın var sanar
Sanıyor musun ki, o öpmekle kanar
O da senin aşkın ile alev alev yanar
01.07.2001-10:05
Aşımın ekmeğimin tadı tuzu
Görsem erir yüreğimin buzu
O, anacığının biricik kuzusu
Güllerin arasında en durusu
Kaderime yazılan Muhacir kızı
Her seferinde, benimle boyunu ölçmesi
Benim gibi konuşup, benim gibi gülmesi
Benim gibi kızması, benim gibi sevinmesi
Hatırlatıyor, her şeyiyle benim gençliğimi
Mimiklerime varıncaya kadar, takip etmesi
Gözler Minare ışığında
Kulaklar ezan sesinde
Kaşık elde, zikir dilde, oruçlu bekliyor tetikte
Top veya ezan sesiyle oruç açılır hep birlikte
Müminin yüzü günahsız masum çocuk yüzü gibi
Sevdiğim açma göğsünü yel vurur
Seni sevdiğimi duymasın el vurur
Çok karşımda durma, yelim vurur
Beni çok yorma bak kalbim durur
Kaçma benden beyaz kelebek gibi
Dünya adına neticesi belli bir muharebedeyim
Ahreti kazanma adına hayat mücadelesindeyim
Yıllarca, çaresiz dertlerime, çare aramaktayım
Derdime çare olacak bir dost bulamamaktayım
El aman el aman şu dünya ne de çok yaman
Semada bulut olsam rahmetim olur muydun
Kafeste bülbülün olsam gülüm olur muydun
Vadinde bağın olsam, üzümüm olur muydun
Saksıda toprağın olsam, gülüm olur muydun
Olur muydun bağlarda dalın olsam sarmaşığım
Her şeyin bir ilki, bir de sonu vardır
Doğum ilk nokta, ölüm son noktadır
Ömür iki nokta arasındaki mesafedir
O, iki nokta arasındaki gibi olmalıdır
16.04.2004-16.04
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!