Bayram Kaya Şiirleri - Şair Bayram Kaya

Şöyle, en narininden, yar verin
Çıtır çıtır
Sardıkça kırılan.
Ben ortopedist edasıyla
Yeniden biçimleyim.
Bazen ellerim büyük olsun

Seni yanmayan seni neylesin
Seni sanmayan seni neylesin*

Ben mehtaba tutulurum
Tutulurum da, mest olurum.
Bir sevgiseyince

Bir uçmak var
Hevesine o anda.
Bir susmak var
Devasına bu yanda.
Gidip gelmeler arasında:
Süre bir an olmakta.

Gün mü tersinmişti,
Hazır mıydık?

Biz geçerken orda
Adımlarımız boyunca
Kah kaha dolardık

Uzay boyutunda,
elektromağnetik.
Zaman soyutunda,
Dalga dalga, yığışım.
İçselliğine, iç içe...

Öp anneni
Çocuk.
Öp ki,
Gözleri bereketlenecek.
.
Gül annene

Civelek Kadın

Karabasan uyku geceler yarı
Gün ile dönmüş, ayvalar sarı
Övünçlüdür! İşveli civelek karı
Dökündü ortaya ne el bilir ne de arı

Gel diyorum
Geldim diyor.
Söz eriyorum
Erdim diyor.
Göz süzüşe süzüşe.

Hayaller içinde yar.
Kadeh içindeki hoşlukta,
İçsinilmiş kadeh görmeleri.
Silik salınışlarla akis ediyor.
Hayaller büyüdükçe büyüyor,
Muazzamlaşan, heybetsinimli;

Saygıydı kurtarmak taassubun kucağında
Katlanmaydı karamsarlık tüterken ocağında

Diz boyu sefalet, çekeri inandırılda kader
Yaşasın baştaki, müptezel olsak da heder