İnsana insanlık yakışmıyor mu
Hep vuran vurana kıran kırana
Dünyanın öfkesi yatışmıyor mu
Hep vuran vurana kıran kırana
İnsanlık adı var zerafeti yok
Duydum ki seni vermişler
Öldürdün beni öldürdün
Bir kötüye yar etmişler
Öldürdün beni öldürdün
Düğününü göremedim
Kul olup Dünyaya gelen bir insan
Allah'ını bilir kitabın bilir
Varıp bir topluma sükutu Lisan
Sohbetini bilir hitabın bilir
Kim olursa olsun kaygı gerekir
Kim ne bilsin ölüm ne zaman gelir
Ölüm her an gelir haberin olmaz
Ömrün vadesini kim bilebilir
Ölüm her an gelir haberin olmaz
Sen bekle ölümü ölüm beklemez
Ölüm var ölüm var ölümlü dünyada
Ruhunu bedenden aldıran ölüm
Ömrümün vadesi ani dünyada
Ömrün vadesini kaldıran ölüm
Ölüm sana bana yakından yakın
Yürekler aşkla yansaydı
Sevenler hep kül olurdu
Gönül gönülü bulsaydı
Dağlar taşlar yol olurdu
Şeyda bülbülüydüm ben
Sanarsan kendini sandığın kadar
Her bahar çiçeğin gül olur sanma
Çok güzel de olsan kandığın kadar
Her bezi üstüne tül olur sanma
İnadın kendine olur zararı
Servetine değil insanlığa bak
Malında mülkünde ölür seninle
Ölüm var ya ölüm bize haktan hak
Malında mülkünde ölür seninle
İnsana insanlık dünya serveti
Gönlümü bırakıp geldim gurbete
Seni ana ana özledim seni
Alışkın değildim böyle hasrete
İçim yana yana özledim seni
Bir garip oluyor gurbette insan
Atamızdır Adem Havva Anamız
Aynı vardan varız bir değil miyiz
Nedendir bitmiyor neden kavğamız
Aynı vardan varız bir değil miyiz
Habil'le Kabil'in sonu ne acı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!