Bayrak Şiiri - Emin Çelikli

Göğün geniş alnına, saçılan kızıl bahçe.
Sen şerefim, namusum,sen konuştuğum lehçe,

Çocuksu salıngaçta, salınan bir düş gibi,
Rüzgârla fısıldaşan, ipekten örme yazı.
Göğsümde sakladığım, en sıcak gülüş gibi,
Gecenin şakağında parlayan tan yıldızı,
Hürrüyet bukağında, nazlı hürriyet kızı.

Nİnemin duasıyla, nakışlanan ak tülbent,
Dedemin sırtındaki, yamalı ağır parka,
​Seni mahzun görmeyi sayarım ruha kement
Sığmaz bu büyük sevda, ne dile ne de ırka,
Yere batsın Grönland,yıkılsın Amerika

​mazlumların gözünde, sığınacak tek saçak...
Gözümün yaşlarıyla, yıkansın her bir lifin.
Soğuk kış günlerinde, gönlümü saran ocak,
Mananın ötesinde, bulunmaz bir tarifin,
Şehidime örtüsün, en zarif en taltifin.

​Gurbetin akşamında, sılaya doğru giden,
Yalnızlık denizinde, limanım sensin benim.
Toprağın kokusuyla, dirilip cana gelen,
Titreyen ellerimle, tuttuğum dertli tenim,
Ruhumun taklidisin sendeki renkler, benim!

​Güneşin veda vakti, kızıla boyanırken,
Yıldız olur,ay olur damarımda yüzen kan
Bir bahar şafağında, kuş bile uyanırken
Sadece sen varsın sen, senden başkası yalan,
Dağlarda,şehirlerde dalgalan be dalgalan!

​Bir ekmeğin kokusu, bir suyun serinliği,
Uzaklardan duyulan, bir çoban kavalısın
Ve her bir kıvrımında, hissettim derinliği,
Bir halkın hikayesi, nakşıyla boyalısın
Kaderin ağlarıyla, övgüyle oyalısın

Sen ​ayazda üşüyen çocuğun ümidisin
Kimseler duyamazken, sen duyarsın ahını.
Karanlık geçitlerin en dilsiz şahidisin
Silelim artık yeter, bu asrın günahını,
Selamlayıp öpelim bir Turan sabahını

Göğün geniş alnına, saçılan kızıl bahçe.
Sen şerefim,namusum,sen konuştuğum lehçe,

Emin çlki