16/04/2002 Ordu/Ünye
Tutarsın bir yol; yokuş mudur tepe mi
Alırsın şanını, durursun göğün yüzünde
Yine attırır adiliğim şu ahmak tepemi
Hak eder miyim gölgeni, güneşi görünce
Kime hasretsin orada, n'olur in biraz aşağı
Ben sana yetişemem bu nankör kendimle
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta